Αρχαιολογικοί Χώροι

Σύμφωνα με επιφανειακή αρχαιολογική έρευνα αμερικάνικου πανεπιστημίου στην κτηματική περιοχή του Μεγάλου Σειρηνίου εντοπίζονται οι παρακάτω αρχαιολογικοί χώροι:

1. “Οικισμός της εποχής του Χαλκού, του Σιδήρου, της Αρχαϊκής και Κλασικής εποχής (πιθανόν και της Νεολιθικής, Μυκηναϊκής και Ρωμαϊκής εποχής) στη θέση Αγ. Τριάδα, σε απόσταση 1,3 χλμ. περίπου ΒΔ του χωριού Μέγα Σειρήνιο” Η καθηγήτρια αρχαιολογίας του παραπάνω αμερικάνικου πανεπιστημίου, που τη συνάντησα στην Αγία Τριάδα τη δεκαετία του 1990, μου είπε ότι ο χώρος κατοικείται αδιάκοπα τουλάχιστον από το 1500π.Χ. Αυτό σημαίνει ότι το χωριό μας κατοικείται εδώ και 3500 χρόνια! Και μάλλον με τα ίδια νεκροταφεία!

2. “Οικισμός της εποχής του Σιδήρου, της Κλασικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής εποχής στη θέση Σβατός σε απόσταση 1,5 χλμ. περίπου του χωριού Σύδενδρο” Η περιοχή στο Λειψοκούκι. Το 1936 βρέθηκε πλάκα, που χρονολογήθηκε από τα μέσα του 2ου αι. μ.Χ. με επιγραφή “ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΚΛΕΟΔΗΜΟΥ ΗΡΩΣ” που παριστάνει ανάγλυφη μορφή έφιππου κυνηγού και στα πισινά του αλόγου κάθεται νεαρή κόρη. Επίσης, εικονίζονται και τρία κυνηγητικά σκυλιά. Η πλάκα αυτή βρισκόταν στο Τσοτύλι. Ο Ι. Ν. της Ζωοδόχου Πηγής χαρακτηρίστηκε μνημείο με την παρακάτω Υπουργική Απόφαση: ΥΑ ΥΠΠΕ/Β1/Φ36/17316/576/16-7 -1979, ΦΕΚ 727/Β/30-8-1979

3. “Ρωμαϊκός οικισμός (πιθανόν και της εποχής του Σιδήρου), σε απόσταση 3 χλμ. περίπου ΒΔ των Γρεβενών” Στο εξωκλήσι Άγιος Δημήτριος.

4. “Οικισμός της εποχής του Χαλκού, του Σιδήρου, της Αρχαϊκής, Κλασικής και ελληνιστικής εποχής, σε απόσταση 2 χλμ. περίπου Β. ΒΑ των Γρεβενών” Πρόκειται μάλλον για την περιοχή Κελλιά.

5. “Οικισμός της εποχής του Σιδήρου και των Ρωμαϊκών χρόνων στη θέση Άγιος Γεώργιος, σε απόσταση 2 χλμ. περίπου του χωριού Μέγα Σειρήνιον” Το εικονοστάσι του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται πάνω σε έναν σωρό από πέτρες και   κεραμικά προφανώς από τον αρχαίο οικισμό.

6. “Νεολιθικός οικισμός σε απόσταση 1,5 χλμ περίπου Δ. του χωριού Μέγα Σειρήνιο” Ίσως να πρόκειται για την περιοχή Κιούγγια. Δημοσιεύω την μελέτη του Δημητρίου Κ. Σαμσάρη (Θεσσαλονίκη 1989) για τους αρχαίους οικισμούς στις θέσεις Παπαδιές, Λειψοκούκι και Άγιο Δημήτριο.