Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Σειρηνίου
Η μονή καταστράφηκε μάλλον από επιδρομές Αλβανών και διασώθηκε μόνο το καθολικό. Από αυτό διέσωσε επιγραφή ο Χρ. Ενισλείδης, σύμφωνα με την οποία ως τις αρχές του 18ου αι. υπήρχαν ακόμη μοναχοί.
– Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Σειρηνίου
Βρισκόταν πάνω από το νεκροταφείο του χωριού. Παλαιότερα είχε ανακαλυφθεί και το κοιμητήριο της μονής. Το όνομα της μονής μας είναι γνωστό σήμερα από εικονοστάσι που διασώθηκε. Σε μικρή απόσταση από τη θέση της μονής υπάρχει τοποθεσία με την ονομασία «Καλόγερος». Το γεγονός αυτό ενισχύει τον ισχυρισμό ύπαρξης μοναστηριού, ελλείψει άλλων στοιχείων.”
Πηγή:
– Σελίδες Ιστορίας των Γρεβενών, τόμος Α΄(Προϊστορικοί χρόνοι-1820 μ.Χ.), –
Παπαδημητρίου Ι. Αποστόλος
Εκδ: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Γρεβενών Θεσσαλονίκη 2002
– Κοζάνη Και Γρεβενά. Ο Χώρος Και Οι Άνθρωποι- Η Εκκλησία και τα Μοναστήρια
Δάρδας Αναστάσιος
Eκδ: University Studio press, 2004
Η επιτύμβια στήλη της ρωμαϊκής περιόδου (200μ.Χ.) που βρέθηκε στον Άγιο Δημήτριο.
Μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου πάνω στην Αγία Τράπεζα βρέθηκε μια σπουδαία επιτύμβια στήλη της Ρωμαϊκής περιόδου (περίπου 200μ.Χ.) που μεταξύ άλλων γράφει και το όνομα ΦΙΛΩΤΕΡΑ. Προερχόταν από τάφο και είχε παράσταση ανάγλυφη τη μητέρα καθισμένη να υποδέχεται την κόρη της στο Άδη.
Ο αρχαιολόγος Παπαδάκης (1913) γράφει: “Και περί το σημερινό Σειρήνι Β των Γρεβενών, θα ήτο αρχαία κώμη τουλάχιστον εν τη μεταξύ αυτού και της Κυρακαλής επί δασώδους λόφου εκκλησία του Αγ. Δημητρίου ευρίσκομεν πλάκα φέρουσαν εν πλαισίω ρωμ. εργασίας επιγραφήν (1,16Χ0.68Χ0,15)
ΜΗΤΗΡ ΗΔΕ ΣΟΙ ΕΙΜΙ ΦΙΛΩ
ΤΕΡΑ ΗΝ CΥ ΘΑΝΟΥCΑΝ
Ε-CΤΕΡΙCΕC ΧΡΗCΤΗ ΜΗΤΡΙ
ΦΕΡΟΥCΑ ΧΑΡΙΝ ΤΙC CΕ
ΠΟΘΟC ΤΑΧΥC ΕCΧΕΝ ΕΜΕΥ
ΕΚΝΟΝ ΩΚΥΜΟΡΟΝ ΔΕ
ΠΕΝΘΟC ΚΑΙ ΓΕΝΕΤΗ ΓΕΙ
ΝΑΟ ΚΑΙ ΓΑΜΕΤΗ
Μήτηρ ήδε σοι είμι, Φιλω-
τέρα, ήν συ θανούσα
ε[σ]τέρισες, χρηστή, μητρί
φέρουσαν χάριν. Τις σε
πόθος ταχύς έσχεν εμεύ
τέκνον: ωκύμορον δε,
πένθος και γενέτει γει
ναό και γαμετή”
Σε ελεύθερη μετάφραση το κείμενο της επιγραφής έχει ως εξής:
Εγώ είμαι η αγαπημένη σου μάνα που τη στερήθηκες γιατί πέθανε. Στην πεθαμένη μάνα δίνεις χαρά, αλλά ποια βιασύνη σ΄ έπιασε παιδί μου και έγινες πρόωρο και βαρύ πένθος στον πατέρα σου και τον άνδρα σου;
Πηγή: Βαγγέλης Σιούμπουρας
Πηγή: Βαγγέλης Σιούμπουρας
